Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Συνολικές προβολές σελίδας

Daily Calendar

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

Το ροζέ κρασί Κλεοπάτρα του Οινοφόρος Μεγαλοχωρίου Λέσβου.

Η ομάδα αξιολόγησης και βαθμολόγησης του συλλόγου Γευστικής και Εικαστικής Παρέμβασης Οίνου Περί οίνου ο λόγος Μυτιλήνη, για την αξιολόγηση και βαθμολόγηση του Ροζέ κρασί Κλεοπάτρα του Οινοφόρος Μεγαλοχωρίου Λέσβου στις 4 Σεπτεμβρίου 2015 στο παραδοσιακό καφενείο Πανελλήνιο της Μυτιλήνης.

1) Διρχαλίδης Δημήτρης - Οινοχόος, πρόεδρος του συλλόγου.
2) Ψάνης Παρασκευάς - Γενικός γραμματέας.
3) Μανάβης Νίκος - Δημοσιογράφος.
4) Σβώρος Λάκης -  Κτηνιατρείο Λέσβου.
5) Σπυριδάκη Αναστασία - Δημοσιογράφος της ΕΡΑ.
6) Χατζηβασιλείου Παναγιώτης - Συνταξιούχος Λιμενάρχης.
7) Γκουλιάμας Θανάσης - Γιατρός του ΕΣΥ.
8) Γαιννάκα Ζωή -  Φυσικοθεραπευτής.
9) Καπταγιάννη Δήμητρα - Σεφ, Ηλιοτρόπιο Hotel Μυτιλήνη.
10) Διρχαλίδης Γεώργιος - Ελεύθερος επαγγελματίας.
11) Καλιακούδας Σπύρος - Τεχνικός του ΟΤΕ.
12) Καμάτσος Γαβριήλ - Ελεύθερος επαγγελματίας.
14) Μακρής Παναγιώτης - Στρατιωτικός.

Πανσέληνο.

Για απόψε παρέα με τους φίλους μας Παναγιώτη Χατζηβασιλείου και την Χρύσα. Τα ποτά ! τα φαγητά ! Η μουσική απλά αυτή!

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Τα κρασιά στο αποψινό τραπέζι.27/8/2015

Για το βράδυ παρέα με τους φίλους Νίκο Μανάβη και Παρασκευά Ψάνη στο Παυσίλυπο της Μυτιλήνης.
Θα αρχίσουμε με τη στροφιλιά του 2004 στη συνέχεια με το ΒΑΕΝΙ grand Reserve του 2006 και στο τέλος το grand cru γλυκό κρασί της Λήμνου από υπερώριμα λιαστά σταφύλια του 2006 με τούρτα σοκολάτας. Τα πιάτα του φαγητού στη συνέχεια.


Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

Η κριτική στο χώρο του κρασιού.

Τελευταία υπάρχει μία έντονη κριτική στο χώρο του κρασιού για τα οινοποιεία και τους οινοποιούς από διάφορους που διψούν για αίμα και από τον κόσμο να διαβάζει με μανία τις ματωμένες γραφές.
Η κουλτούρα έχει γνώση, η γνώση χωρίς κουλτούρα είναι ζημιά και μεγάλη μάλιστα.
Ας πάρουμε τα πράγματα από ορισμένους κώδικες, που όλοι μας σε μια θεωρούμενη οργανωμένη κοινωνία υποστηρίζουμε.
Το σεξ δεν το έχουμε εφεύρει εμείς αλλά οι πρωτόπλαστοι αμνημόνευτα χρόνια 
πριν, και είναι το απολαυστικότερο και το καλύτερο Θείο δώρο.
Ο αυνανισμός κοινώς (
μαλα......α), γενικώς σε άνδρες και γυναίκες είναι μια υπαρξιακή ανάγκη που οι επιστήμονες την αναφέρουν από την κοιλιά της μάνας μας.
Όμως ούτε το ένα ούτε το άλλο κάνουμε δημόσια αν και είναι πάρα πολύ γνωστά σε όλους μας.
Ορισμένοι όμως το κάνουν από την ανάγκη της επίδειξης και της δημοσιότητας 
μη έχοντας άλλο τρόπο προβολής και αναγνώρισης.
Άλλος κάνει σεξ δημόσια και άλλος 
μαλ...ται δημόσια προσπαθώντας να δείξει την ελευθερία της κίνησης, της βούλησης και της σκέψης.
Για αυτό το υπαρξιακό πρόβλημα θα αναφερθώ σε ένα τοπικό Μυτιληνιό θρησκευτικό μύθο.
Ο 
Ιγνάτης και ο Αράπης. Ο Ιγνάτης είναι ο σημερινός άγιος με ένα από τα αξιόλογα μοναστήρια της Λέσβου.
Ο μύθος της παράδοσης.
Ο 
Ιγνάτης και ο Αράπης ήταν φίλοι και μεγαλέμποροι της εποχής εκείνης με πολλά χρήματα και περιουσία χωρίς όμως την αναγνωρισιμότητα από τον πολύ κόσμο εκτός από τους συνεργάτες των.
Όταν αντάμωναν στον καφενέ συζητούσαν αυτό το πρόβλημα, πως θα γίνουν γνωστοί γενικώς.
Ο 
Ιγνάτης εκεί που ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του πριν κοιμηθεί, σκέφθηκε πως αν έκανε ένα χάνι στη μέση της διαδρομής από το ένα άκρο του νησιού στο άλλο και πιο συγκεκριμένα από την βόρεια πλευρά τον Μόλυβο κλπ προς την πόλη της Μυτιλήνης, όπου οι ταξιδιώτες θα ξεπέζευαν και θα ξεκουράζονταν δωρεάν, θα ήταν ένα καλό.
Έτσι και το έκανε. Έκανε το χάνι του στο σημερινό μοναστήρι το Αγίου Ιγνατίου.
Η φήμη του δεν άργησε, και όλος ο κόσμος 
μιλούσε για τον Ιγνάτη και το καλό που κάνει με το χάνι του.
Ο Αράπης έσκασε από την ζήλια του. 
Τι να κάνει όμως, ο Ιγνάτης τα κατάφερε εγώ τίποτα, είπε. Κάθετε και αυτός στην ίδια θέση με τον Ιγνάτη μπας και του έρθει και αυτού κάποια ιδέα και να το θαύμα. Ο Ιγνάτης τους ξεκουράζει, εγώ θα τους κουράζω. Έτσι στήνει το κονάκι του πιο κάτω από του Ιγνάτη το χάνι και όποιος έβγαινε από το χάνι τα παλικάρια του Αράπη τον υποχρέωναν να κουβαλά πέτρες από την μία πλευρά του δρόμου στην άλλη, αν κάποιος αντιδρούσε τα παλικάρια του τον έκαναν τόπι στο ξύλο. Δεν χρηματιζόταν ποτέ για να γλιτώσει κάποιος αυτή την τιμωρία.
Αυτά όμως που γίνονταν στην Λέσβο έφθασαν και στα αυτιά του πασά. Ο πασάς ορίζει έναν αξιωματούχο να 
επισκεφθεί την Λέσβο και να δει από κοντά τι γίνεται. Φθάνει στο χάνι του Ιγνάτη ξεκουράζεται τρώει, πίνει και φρέσκος το πρωί ξεκινά τον δρόμο για την Μυτιλήνη. Λίγο πιό κάτω συναντά τα παλικάρια του Αράπη και τον υποχρεώνουν στην τιμωρία του κουβαλήματος της πέτρας από την μία πλευρά του δρόμου στην άλλη. Έτσι ο αξιωματούχος διατάζει το άγημα να συλλάβουν τον Αράπη και να τον οδηγήσουν στον καδή. Ο καδής τον ρωτά γιατί το έκανες αυτό και ο Αράπης απαντά. Πολυχρονεμένε μου σήμερα σε δοξάζουν όλοι, αύριο θα δοξάζουν τον γιό σου και θα θυμούνται εσένα, μεθαύριο θα δοξάζουν τον εγγονό σου θα θυμούνται τον γιο σου και εσένα λίγο και μετά εσένα θα σε ξεχάσουν εντελώς, όμως οι πέτρες του Αράπη θα είναι εκεί.
Ο μύθος δεν μας λέει αν ο καδής τον κρέμασε ή τον 
τιμώρησε, πάντως δεν συνέχισε.
Και έρχομαι στην ερώτηση θα πρέπει να 
τιμωρείται ή να χειροκροτείται  μια τέτοια πράξη.
Ένας κακός είναι 100% κακός; ή έχει και θετικά στοιχεία που και αυτά πρέπει να καταγράφονται. Εγώ θα έλεγα ότι και ο κακός έχει και τα καλά του και η κριτική δική σας. Δεν είμαι ο απόλυτος κριτής, όμως πολλοί υιοθετούν τον τρόπο του Αράπη για την αναγνώριση του ατόμου τους. Ο αυνανισμός όταν γίνεται δημόσια πρέπει να 
τιμωρείται; η όχι και να τους χειροκροτούμε σαν μια πράξη ελευθερίας της κίνησης, της βούλησης και της σκέψης, στους δρόμους.
Έτσι πρέπει; ένα μπετόν αρμέ πρέπει να γίνεται μόνο από σκληρό χαλίκι και 
αγνοούμε την συνεισφορά του κόκκου της άμμου; ένα πρωτάθλημα πρέπει να γίνεται μόνο με την Μπαρτσελόνα και να αγνοούμε την συνεισφορά του Αιολικού της Μυτιλήνης; Όμως με μια αισθησιακή και απαλή διαχείριση αναδεικνύοντας και τα θετικά όλων θα έχουμε ένα καλό μπετόν αρμέ και ένα καλό πρωτάθλημα.
Αυτά και εις 
υγείαν μας και να ξέρετε όπως γράφει και ο φίλος μου ο Γιώργος Πιστόγιας στο βιβλίο του , ο αλευρωμένος δεν είναι πάντα ο μυλωνάς.
Και πολύ ασχολήθηκα για την προβολή του