Η τελειότητα της γευσης του κρασιού

 Η προσοχή στην λεπτομέρια κάνει την τελειότητα. Ένα πάθος που αντικατροπτίζεται στην συνεχή αναζήτησή της. Έτσι γεννιέται το καλύτερο κρασί, γιατί οι λεπτομέριες κάνουν την τελειότητα. Μα η τελειότητα της γεύσης, είναι ή δεν είναι οι λεπτομέριες;

Οι προσφορές των κρασιών!

Ερώτηση!!!
Πολλές φορές τα σούπερ μάρκετ και οι διάφορες κάβες, βγάζουν προσφορές σε διάφορες μάρκες κρασιών και που όλοι μας αγοράζουμε. Ποιά είναι η σωστή τιμή για ένα μπουκάλι κρασί σε μιά μέτρια ποιότητα και ποιά η χαμηλότερη. Πως ξέρω ότι η προσφορά είναι σωστή; Εβίβα!!!
Περιμένω σχόλια!!

Οινοποιείο Σαμαρτζή Άσκρη Θηβών.

Abstemious

Abstemious κατά τους Λατίνους λέγεται αυτός που συνειδητά απέχει εντελώς από το κρασί.

Σε ένα ελευθεριάζοντα δείπνο, το κρασί μας κάνει να βγάλουμε από μέσα μας πολλές φορές μεγάλες αλήθειες. Φοβούμενοι για αυτό, αποφεύγουν συνειδητά την κατανάλωση του κρασιού, που πιστεύω όχι από δυσαρέσκεια αλλά από φόβο.

Το καλύτερο κρασί.

Για μένα το καλύτερο κρασί είναι η καλύτερη παρέα. Ελείψει καλύτερης παρέας, ένα κομμάτι ψωμί, λίγο σκληρό τυρί, ένα βιβλίο και ένα ποτήρι κρασί, η ωραιότερη συντροφιά. Μία απόλαυση ( ένας ερωτισμός) που αρχίζει από μένα και τελειώνει σε μένα.
Για σένα, δεν μπορώ να ξέρω, πρώτα από όλα, ποιος τύπος κρασιού σου αρέσει περισσότερο. Όλοι έχουμε διαφορετική γεύση και διαφορετικά θέλω.
Αν έχεις ένα γλυκό δόντι στο στόμα ίσως σου αρέσει ένα λευκό γλυκό κρασί από λιαστά σταφύλια της Λήμνου. Αν είσαι λάτρης του τσαγιού με μέλι, ένα μελίρρυτο, κρασί που η γλύκα του προέρχεται από το μέλι που προστίθεται, μέθοδος των αρχαίων . Αν είσαι του σκέτου τσαγιού, ένα φρέσκο κόκκινο με άγουρες τανίνες, φωκιανό με μανδηλαριά . Αν είσαι λάτρης του καφέ με κρέμα, ένα φρουτώδη και κρεμώδη, Μυρωδάτο Μοσχάτο Λέσβου. Αν σου αρέσει ο καφές σκέτος θα σου πρότεινα ένα μπρούσκο μανδηλάρι για παλαίωση ή από παλαίωση.
Ο καλύτερος όμως τρόπος για να ξεχωρίσεις το γούστο σου, είναι να προτιμάς χώρους που σερβίρουν κρασί σε ποτήρι ή την συσκευασία των 180 ml και κάθε φορά να δοκιμάζεις ένα διαφορετικό. Έτσι θα καταλήξεις κάπου. Όλα όμως αυτά τα κρασιά είναι για ένα μεγάλο φάσμα ουρανίσκων, αλλά σιγά – σιγά, μπαίνεις στο club των απαιτήσεων.
Σε συμβουλεύω να κάνεις ένα μπλοκ,( τα κρασιά που δοκίμασα), να κρατάς σημειώσεις, στο πόσο σου άρεσε και γιατί. Δεν είναι κακό να μη σου αρέσει κάποιο. Μετά ομαδοποιείς τα υπέρ και τα κατά και καταλήγεις στο τύπο σου.
Οι άνθρωποι πρέπει να πίνουν ένα ποτήρι κρασί στον δείπνο τους. Δεν πρέπει όμως να το πίνουν σαν θεραπεία σαν φάρμακο και με το ζόρι. Πρέπει να πίνουν αυτό που τους αρέσει και είναι στο δικό τους budget και το δικό τους value for money. Πολλοί λένε το κόκκινο κρασί είναι πιο υγιεινό. Αυτό που το κάνει είναι οι φαινόλες που είναι περισσότερες παρά στο λευκό. Για παράδειγμα αν στο κόκκινο υπάρχουν 1 στο λευκό 0,1. Δεν πρέπει όμως να υποχρεώνουμε τον εαυτό μας να του αρέσει το κόκκινο αν σίγουρα του αρέσει το λευκό. Τα ωφέλει έρχονται και από τα δύο και το απολαμβάνουμε εις υγείαν μας

Τα θειώδη.

Πιστεύω ότι εκτός των άλλων κύριων ελαττωμάτων στο κρασί, όπως το φέλλωμα, η οξείδωση, οι αναλογικές οσμές, κλπ, είναι και η αυξημένη δόση του διοξειδίου του θείου ή θειώδη ανυδρίτη. Προστίθεται βέβαια, σε ποσότητες που προστατεύονται από την Ελληνική νομοθεσία και ύστερα από προτάσεις των οινολόγων για να προστατέψει το κρασί από την οξείδωση.

Το παραπάνω όμως; Πολλοί το κάνουν από φόβο μη τους χαλάσει το κρασί και το καταστρέφουν αισθητηριακά.

Περισσότερο αυτό γίνεται στα γλυκά και ημίγλυκα κρασιά, αποφεύγοντας την πιθανή επαναζύμωση των σακχάρων που μένουν αζύμωτα.

Η αίσθηση που σου δίνει το παραπάνω (SO₂) είναι σαν να σβήνεις ένα αναμμένο σπίρτο στο στόμα σου, όπως πολλοί το κάναμε μικροί, και σου δημιουργεί ερεθισμό (κάψιμο), στομαχικές διαταραχές, είναι και εν δυνάμει αλλεργιογόνο. Έπειτα σου δίνει μία τόσο άσχημη αίσθηση, που είναι σαν να πίνεις από ένα ποτήρι κακώς πλυμένο, που μυρίζει λάντζα, σαν κλούβιο αυγό.

Έχω δοκιμάσει πολλές φορές, λόγω δουλειάς, κρασί χωρίς θειώδη και τελευταία στην έκθεση κρασιών του Αττικού αμπελώνα. Δεν ξέρω εάν, όπως κάποιος φίλος του φόρουμ αναφέρει, χρησιμοποιεί άλλο υλικό με διαφορετική ονομασία και με κορόιδεψαν. Αλλά δεν είχε τα χαρακτηριστικά αυτά του θειώδη. Νόμιζα ότι έπινα κάτι καινούργιο εντελώς διαφορετικό, άγνωστο μα και γευστικότατο.

Δεν θέλω να αναφέρω το όνομα του παραγωγού γιατί θα θεωρηθεί διαφήμιση. Αυτός μου είπε: «κάνουμε μία προσπάθεια να δούμε πού θα πάει».

Το κρασί ήταν κόκκινο.

Είς υγείαν…

Icewine

Οίνος φυσικώς γλυκός.

Αποτέλεσμα, κλίματος, καλλιεργητικής μεθόδου και πολύ φροντισμένης οινοποίησης. Κάθε κλήμα δίνει όχι περισσότερο από ένα ποτήρι κρασί.

To ice wine ως ένα κρασί υψηλών απαιτήσεων, λόγω της δυσκολίας της παραγωγής και των υψηλών αισθητηριακών απολαύσεων, σε μπουκέ αρωμάτων και γεύσεων, δεν μπορεί να συνδυαστεί με ένα κοινό πιάτο φαγητού, ή να συνοδεύσει οποιοδήποτε τραπέζι. Δεν έχει την ανάγκη της συνοδείας αλλά την ανάγκη της παρουσίας.

Σαν επιδόρπιο μετά από ένα πλούσιο τραπέζι σε εδέσματα κλείνουμε με αυτό και προσέχουμε την θερμοκρασία του να μη είναι πάνω από τους 6ο C, σε κλασικό ποτήρι του λικέρ, μικρή κλειστή τουλίπα και να θαμπώσει κιόλας.

Εάν θέλουμε να εντυπωσιάσουμε θα το συνοδεύσουμε με ένα γλύκισμα υψηλής ζαχαροπλαστικής. Το ένα να δέσει το άλλο και καλά συμπεράσματα στις αποφάσεις των ομοτράπεζων.

Εις υγείαν….

Το υψόμετρο του αμπελώνα.

Σε μία αισθητηριακή δοκιμή που έγινε στη κάβα Wine Box στο Κολωνάκι της Αθήνας δοκίμασα ένα κρασί του 2008 και ένα άλλο του 2009 σε βαρέλι, ποικιλίας Cabernet Sauvignon, από την υψηλότερη οινική περιοχή, περίπου 3000 μέτρα ή 9850 πόδια, της επαρχίας Salta της Αργεντινής που είναι ένα οροπέδιο των Άνδεων κοντά στην Βολιβία. Και σε αυτό το υψόμετρο ευδοκιμούν αμπελώνες. Βέβαια σε ένα γεωγραφικό τόπο 24^ο νότια και 65^ο δυτικά, σχεδόν επάνω στον τροπικό του Αιγόκερω.

Τα Γρεβενά βρίσκονται σε γεωγραφικό τόπο 40^ο βόρεια και 21^ο ανατολικά και είναι κάπως μακριά από τον τροπικό του καρκίνου αλλά σε πολύ χαμηλότερο υψόμετρο, όπως λες 1000 μέτρα.

Πιστεύω ότι το υψόμετρο παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάδειξη των χαρακτηριστικών του σταφυλιού και κατ΄ επέκταση του κρασιού. Η ατμοσφαιρική πίεση, η ποσότητα του οξυγόνου, το διοξείδιο του άνθρακα, η ένταση της ηλιοφάνειας και τα χιόνια κατά την χειμερινή περίοδο, επηρεάζουν σημαντικά την προίκα του σταφυλιού. Εάν διαλέξεις και ποικιλίες που ωριμάζουν πρώιμα, τότε θα έχεις πολύ καλά αποτελέσματα. Αυτό το αποδεικνύουν και περιοχές όπως η Αλσατία, με ποικιλίες, Riesling, Gewurztraminer, Pinot, Muscat και στην Ελλάδα το Μέτσοβο με Cabernet Sauvignon. Το είδος του κρασιού που θέλεις να κάνεις, ως προς τα σάκχαρα, είναι σημαντικό γιατί θα έχεις ανεβασμένες οξύτητες.

Οι Ελληνικοί αμπελώνες λόγω μορφολογίας εδάφους, δεν έχουν και τόσο μεγάλες υψομετρικές διαφορές. Το υψόμετρο όμως του αμπελώνα πρέπει να αναγράφετε στην ετικέτα, για την πληρέστερη πληροφόρηση του καταναλωτή.

Μέτρια και συστηματική απόλαυση του κρασιού αποτελεί συστατικό φυσιολογικής ζωής.

Υπάρχουν τρείς κατηγορίες φίλων κρασιού.

1 ) Αυτός που χρησιμοποιεί τον λάρυγγά του σαν χοάνη σαν οχετό και τον ενδιαφέρουν ελάχιστα τα αισθητηριακά χαρακτηριστικά του κρασιού, όπως, χρώμα, άρωμα, γεύση, επίγευση.

2 ) Αυτός που εύχεται το λαρύγγι του να είναι μακρύ όσο και του λέλεκα για μεγαλύτερη απόλαυση.

3 ) Αυτός που το βλέπει, το μυρίζει, βάζει μια γουλιά στο στόμα του, το γυρίζει και προσπαθεί να το ξεγυμνώσει, να το αναλύσει και να το απολαύσει αισθητηριακά, πριν κατεβάσει μια γουλιά στο λαρύγγι του. Είναι σαν την αγωνία πριν από την σφαίρα.

Το ποιοτικό κρασί.

Εάν η ποικιλία δεν είναι προικισμένη για ποιοτικό κρασί, εάν ο τόπος δεν μπορεί να προσφέρει τα συστατικά που χρειάζεται, εάν το ύψος της βροχής, της ηλιοφάνειας και της θερμοκρασίας δεν είναι αυτά που πρέπει και εάν ο οινοποιός δεν έχει την γνώση και την ευαισθησία της διαχείρισης αυτών, τότε καλό κρασί δεν έχομε.

Τα ποτήρια του κρασιού.

Τα ποτήρια του κρασιού είναι πάντα κολονάτα . Η κούπα τους όχι πολύ μικρή αλλά ούτε και τεράστια , χωρίς σχέδια και σε καλό γυαλί.
Κρατώντας το ποτήρι από το πόδι έχουμε την δυνατότητα να θαυμάζουμε το σώμα του κρασιού το χρώμα και την διαύγεια . Από την άλλη δεν μεταδίδουμε την θερμοκρασία του χεριού μας .
Η επιλογή του κατάλληλου ποτηριού δίνει στο κρασί την δυνατότητα να αναδείξει όλα του τα αρώματα, τις γεύσεις και την διαύγεια του χρώματός του.
Πολλοί οινοχόοι προτείνουν μία μεγάλη γκάμα ποτηριών και τα εργοστάσια ακόμη μεγαλύτερη . Πιστεύω ότι θα ήταν υπερβολή να φυλάγει κάποιος τόσα πολλά ποτήρια στο ντουλάπι του .
Εγώ έχω χωρίσει σε έξη (6) κατηγορίες τα κρασιά και τα ποτήρια των.
1.Ρετσίνα (κρασί κατά παράδοση).
2.Λευκά ξηρά - ημίγλυκα λευκά.
3.Κόκκινα ξηρά - ημίγλυκα κόκκινα - ροζέ.
4.Αφρώδη - σαμπάνια.
5.Γλυκά.
6.Γευσιγνωσίας (ειδική πόση κρασιών από γευσιγνώστες).
1.Το ποτήρι της ρετσίνας (κρασί κατά παράδοση) είναι το γνωστό σε όλους μας, κοντό με χονδρό γυαλί στενό κάτω και ανοίγει πρός τα επάνω σαν μιά μικρή καμπάνα. Είναι το μοναδικό που δεν έχει πόδι.
2.Στο λευκό κρασί η κούπα του ποτηριού είναι τέτοια που η ποσότητα , πάντα κατά το ένα τρίτο, πρέπει να κρατά την θερμοκρασία του για μεγαλύτερη απόλαυση. Η θερμοκρασία πόσης του λευκού κρασιού είναι μικρότερη από αυτή του κόκκινου.
3.Στο κόκκινο η κούπα του ποτηριού πρέπει να είναι μεγαλύτερη από αυτή του λευκού γιατί τα αρώματα είναι περισσότερα και το κρασί θέλει περισσότερο χώρο να τα αναδείξει. Η στεφάνη της κούπας στο πάνω μέρος πιό κλειστή για να εγκλωβήζει τα αρώματα. Ο χώρος του ποτηριού τόσος που με το γέμισμα , κατά το ένα τρίτο , να έχουμε την δυνατότητα της ανάδευσης , χωρίς να λερωθούμε.
4.Τα αφρώδη κρασιά και τις σαμπάνιες τις σερβίρουμε σε κολονάτη ψηλή στενή τουλίπα με την στεφάνη στο πάνω μέρος πιό στενή για να συγκρατούμε όχι μόνο τα αρώματα και τις γεύσεις αλλά και τις φυσαλίδες που θα διεγείρουν τους αισθητήρες του στόματος . Εκτός όμως αυτών είναι και όμορφο να βλέπεις τις φυσαλίδες του κρασιού κολλημένες στα τοιχώματα του ποτηριού κάνοντας ένα ωραίο μωσαϊκό.
5.Τα γλυκά είναι τα κρασιά που συνήθως τα σερβίρουμε ώς απερετίφ η επιδόρπια και πιό κρύα από όλα τα προηγούμενα, γι'αυτό έχουμε το ποτήρι του λικέρ.
6.Τα ποτήρια της γευσιγνωσίας τα οποία χρησιμοποιούν οι πιό επαγγελματίες στό χώρο του κρασιού οι γευσιγνώστες (οινοχόοι) κατά τις οργανοληπτικές δοκιμές είναι η μεγάλη κλασική τουλίπα.
Οι θερμοκρασίες σερβιρίσματος των κρασιών είναι ανηρτημένες παλαιώτερα.
Καλές απολαύσεις στις πόσεις σας και χωρίς το κατάλληλο ποτήρι, αλλά πάντα με καλή παρέα.

Η επιτυχία του γεύματος.

Οι γεύσεις κατά την διάρκεια ενός γεύματος , από τη αρχή έως το τέλος , εναλλάσσονται πολλές φορές . Η εναλλαγή αυτή είναι στις προτάσεις του Σεφ και του Οινοχόου. Η καλή συνεργασία αυτών των δύο μπορεί να δώσει θαυμάσια αποτελέσματα, σε έναν τέλειο συνδυασμό γεύσεων και απολαύσεων , ενώ αντίθετα η κακή μπορεί να αποβεί μοιραία στην επιτυχία του γεύματος και οι γεύσεις των φαγητών να είναι χάλια όπως και οι γεύσεις και τα αρώματα των κρασιών που θα διαλεχθούν να συνοδεύσουν τα εδέσματα, της απλής συνεστίασης της εκδήλωσης ή της γιορτής.
Είναι σημαντική η απόλυτη συνεργασία των δύο Μετρ, της κουζίνας και του πατώματος , για το τέλειο αποτέλεσμα. Κανένας από τους δύο δεν πρέπει να υπερτερεί , έτσι ώστε και τα δύο αγαθά , κρασιά και εδέσματα, να ισορροπούν σε γεύσεις και αρώματα.
Στο κρασί οι γεύσεις που πρέπει να ισορροπούν είναι αυτές της γλώσσας όπως (γλυκό-αλμυρό-πικρό-ξινό), που το άθροισμά τους να έχει ένα αρμονικό αποτέλεσμα. Στα φαγητά δεν πρέπει να υπάρχουν μεγάλες αντιθέσεις έτσι ώστε το ένα να συμπληρώνει το άλλο.
Αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας είναι όχι μόνο η απόλυτη ευχαρίστηση κατά την διάρκεια της εκδήλωσης αλλά και μετά η μεγάλη ευδαιμονία που δημιουργείτε μέσα μας.
Σαυτό συνέβαλλαν κατά κύριο λόγο και οι συντελεστές Οινοχόος και Σεφ.
Στο τέλος ο οικοδεσπότης παίρνει τα εύσημα απ΄ όλους . Όλα ήταν τέλεια και τα φαγητά θαυμάσια..

Πρόλογος.

Από το 1966 βρίσκομαι, χωρίς μεγάλα κενά διαστήματα απουσίας, στους χώρους μαζικής εστίασης και πόσης. Ξεκινώντας ως μουσικός, με τα διάφορα συγκροτήματα της δεκαετίας του 60' , μετά ως σερβιτόρος, ως μετρ, ως ξενοδόχος και τελευταία ως ιδιοκτήτης ενός μικρού club ονόματι Παυσίλυπο στην Μυτιλήνη με σνακ μπαρ και ένα μικρό ξενώνα με πολύ προσεγμένα δωμάτια που φιλοξενούνται κατά το πλείστον ξανά και ξανά φίλοι από όλον τον κόσμο.
Μετά από τα τόσα χρόνια παρουσίας σ' αυτούς τους χώρους, ένοιωσα την ανάγκη να εκφρασθώ περισσότερο, σε ένα από τα προϊόντα που έχω σερβίρει κατά κόρον που αγαπώ και σέβομαι τους παραγωγούς του. Είναι αυτοί που κατά κύριο λόγο το κάνουν από μεράκι και λιγότερο με σκέψη το κέρδος. Είναι αυτοί που χωρίς αυτούς δεν θα είχαμε την παράδοση στην οινοποιεία και στην εξέλιξη του ποιοτικού Ελληνικού κρασιού. Και αναφέρομαι στους Έλληνες αμπελουργούς και οινοποιούς που σήμερα όσο μεγάλοι και όσο μικροί είναι, το κρασί τους έχει μεγάλη ανοδική ποιοτική πορεία.
Ύστερα από αυτή την ανάγκη προσπάθησα και δημιούργησα ένα σύλλογο Γευστικής και Εικαστικής Παρέμβασης Οίνου "Περί Οίνου ο Λόγος" με έδρα την Μυτιλήνη. Ευχαριστώ τα τριάντα (28) ιδρυτικά μέλη που πίστεψαν και υποστήριξαν αυτή την ιδέα για την δημιουργία του συλλόγου ......ΚΑΙ ΕΊΝΑΙ ΟΙ
1) Διρχαλίδης Δημήτριος του Ιωάννου Οινοχόος. 2) Τιm Brooks του Ιωάννου Φροντιστήριο Ξένων Γλωσών. 3) Διρχαλίδης Ιωάννης του Δημητρίου Οικονομολόγος Ορκωτός Ελεγκτής. 4) Διρχαλίδου Μαρία Επιχειρηματίας. 5) Ψάνης Παρασκευάς του Εμμανουήλ Τραπεζικός. 6) Μπαρμπουνάκη Θεοδώρα του Γεωργίου Δικαστικός. 7) Διρχαλίδης Γεώργιος του Δημητρίου Ελεύθερος Επαγγελματίας. 8) Κούμπας Πέτρος του Μιχαήλ Τοπογράφος Μηχανικός. 9) Γκουλιάμας Αθανάσιος του Κρίτωνος Ιατρός. 10) Σβώρος Τριαντάφυλλος του Ιωάννου Κτηνιατρείο. 11) Μαλλιαρός Δημήτριος του Αντωνίου Αρχιτέκτων. 12) Ρούμπλης Αριστομένης του Παναγιώτου Πωλητής Ποτών. 13) Παπαδημητρίου Ευάγγελος του Βασιλείου Υπάλληλος Υπουργείου. 14) Μανδυλάς Χριστόφορος του Νικολάου Περιβαντολόγος. 15) Ράλλης Γεώργιος του Ευστρτίου Αρχιτέκτων. 16) Βαρσάνης Δημήτριος του Αχιλέως Νομαρχιακός Υπάλληλος. 17) Σκουρκέας Μιχάλης του Ιωάννου Δικηγόρος. 18) Σαμίου Θεόδωρος του Ιωάννου Νομαρχιακός Υπάλληλος. 19) Καμάτσος Γαβριήλ του Ευστρατίου ΄Συνεργείο Γεωργικών Μηχανιμάτων. 20) Μυρογιάννης Δημήτριος του Παρασκευά Βενζινάδικο. 21) Μυρογιάννης Γεώργιος του Παρασκευά Βενζινάδικο. 22) Χατζηβασιλέλλης Ιγνάτιος του Παναγιώτη Δικαστικός. 23) Μαντζώρου Ελένη του Παρασκευά Ταξειδιωτικός Πράκτορας. 24) Λούπου Χριστιάνα Αθηνά του Αριστοφάνη Αρχαιολόγος. 25) Ρελάκης Ιωάννης του Εμμανουήλ Ιατρός. 26) Τσακνής Διονύσης του Γεωργίου Συνθέτης Μουσικός. 27) Μουτζούρης Κωνσταντίνος του Ευστρατίου Μαθηματικός Ιδιοκτήτης Κάβα Σάντο. 28) Ζαμτράκης Ερμόλαος Πολιτικός Μηχανικός. 29) Μανάβης Νικόλαος του Αποστόλου Δημοσιογράφος.
Σ' αυτούς αφιερώνω αυτό το εγχειρίδιο του κρασιού. Όχι πως είναι κάτι το σπουδαίο αλλά πιστεύω ότι και η λίγη γνώση διευρύνει την απόλαυση.
Το αφιερώνω βέβαια και στον πατέρα μου Διρχαλίδη Ιωάννη Γεωπόνο από την Τραπεζούντα του Πόντου που με το ένα του μάτι με έβλεπε γιο του και με το άλλο Γεωπόνο. Εγώ Γεωπόνος δεν έγινα ποτέ. Βοηθήθηκα όμως από τα χειρόγραφά του στην Γενική Λιπασματολογία των Οιναμπέλων και Οινάμπελος και κρασί.
Οι γνώσεις που αποκτήθηκαν είναι από διάφορες συζητήσεις στους χώρους με αμπελουργούς - οινοποιούς - οινοχόους - οινολόγους - σερβιτόρους - μπάρμαν - πωλητές ποτών - πότες - αρχηπότες - αλκοολικούς - χαρούμενους - πικραμένους - απατημένους - κ.λ.π. Το διάβασμά μου είναι πολύ λίγο μέχρι καθόλου. Στο τέλος θα σας αναφέρω λίγα απο τα βιβλία που είχα κατά καιρούς διαβάσει και ίσως να επηρέασαν τον λόγο μου και την γραφή μου άθελα.
Τα θέματά μου τα αναφέρω ως αναρτήσεις και δεν έχουν καμία συνέχεια νόησης. Όπως και αν το ανοίξεις θα πέσεις κάπου με θέμα το κρασί.
Λοιπόν εύχομαι σε όλους μας
Εις υγείαν με κρασί....

Στην υγειά μας με κρασί.

Το κρασί όταν πίνετε με μέτρο μόνο καλό μπορεί να δώσει στον ανθρώπινο οργανισμό. Σε καμιά περίπτωση, δεν δημιουργεί αλκοολικούς. Η μέτρια και συστηματική απόλαυση του κρασιού, συντελεί στην σωματική μας ευεξία και στην φυσιολογική μας ζωή. Άλλωστε από την αρχαιότητα, ο Ασκληπιός έδιδε ένα ποτήρι κρασί στους ασθενείς του για ανάρρωση.
Τελευταία, έχουν δημιουργηθεί χάπια, με τα συστατικά του κρασιού. Εγώ όμως προτιμώ να ανοίγω μία φιάλη, να απολαμβάνω όλη την διαδικασία της πόσης του κρασιού, παρά ένα χάπι.
Η παρεούλα η κουβεντούλα, το τσιμπολόγημα είναι αυτά που κερδίζουμε. Αυτά μας χαλαρώνουν, μας ταξιδεύουν σε κόσμους άλλους απαλύνοντας τις όποιες κακές διαθέσεις της ημέρας. Ένα ποτήρι κρασί τις ώρες αυτές, δημιουργεί όλο αυτό το σκηνικό που ο ψυχαναλυτής θα είναι αδύνατον να σε βάλει απέναντί του. Η καλύτερη ψυχανάλυση, είναι αυτή της παρεούλας του κρασιού.
Εις υγείαν με κρασί.

Ετικέτα. Ο δίαυλος επικοινωνίας. Το κρασί με λίγα γράμματα.

Λίγα γράμματα για να μάθεις το κρασί της φιάλης.

Ε . Ο. - ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΟΣ ΟΙΝΟΣ.
Ο παραγωγός έχει τις ελαχιστότερες υποχρεώσεις.

Τ . Ο. - ΤΟΠΙΚΟΣ ΟΙΝΟΣ.
Ο παραγωγός οριοθετεί τους αμπελώνες και η περιοχή γίνεται πιό συγκεκριμένη.

Ο . Κ . Π. - ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ.
Το κρασί έχει προέλευση από την παράδοση όπως η Ρετσίνα.

Ο . Π . Ε. - ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗ.
Ο τίτλος αυτός δίδετε στα θαυμάσια Ελληνικά κρασιά.

Ο . Π . Α . Π. - ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ.
Ο τίτλος αυτός δίδετε σε κρασιά που η περιοχή τους (terroir) επιδεικνύει ένα δυναμισμό σε μία ποικιλία.

Κ Α Β Α.
Ο παραγωγός υποχρεούται σε κάποια ελάχιστα χρονικα διαστήματα παλαίωσης σύμφωνα με τους κανόνες που διέπουν την ΚΑΒΑ.

Οι κατηγορίες των κρασιών.

Οι κατηγορίες των κρασιών.

Στο χρώμα.
Λευκό , Ροζέ , Ερυθρό , (Κόκκινο)

Στα σάκχαρα.
Ξηρό , Ημίξηρο , Ημίγλυκο , Γλυκό.

Ελληνικές και ξένες οινικές ποικιλίες που καλλιεργούνται και ευδικιμούν στους Ελληνικούς αμπελώνες.

Οι δημοφιλέστερες Ελληνικές οινικές ποικιλίες που καλλιεργούνται και ευδοκιμούν στους Ελληνικούς αμπελώνες.

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΦΥΛΙΑ ΟΙΝΟΠΟΙΙΑΣ .
Λευκά.

1) ΑΗΔΑΝΙ-Σαντορίνη-Πάρο-Νάξο.
2) ΑΣΥΡΤΙΚΟ-Σαντορίνη και λιγο Θράκη
3) ΑΘΗΡΙ-Δωδεκάνησα-Κυκλάδες-Κρήτη.
4) ΝΤΕΠΙΝΑ-Ηπειρο-Ζίτσα Ιωαννίνων
5) ΛΟΓΑΡΘΙ-Βόρεια Πελλοπόνησο-Ιόνια νησιά.
6) ΜΑΛΑΓΟΥΖΙΑ-Αιτλοακαρνανία
7) ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑ-Πελλοπόνησο-Λακωνία.
8) ΜΟΣΧΟΦΙΛΕΡΟ (ΦΙΛΕΡΙ)-Μαντινεία.
9) ΜΟΣΧΑΤΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ-Λήμνος- παράλια Μακεδονίας.
10) ΜΟΣΧΑΤΟ ΜΠΛΑΝ-Σάμος.
11) ΡΟΜΠΟΛΑ-Κεφαλονιά.
12) ΡΟΔΙΤΗΣ-Ηπειρωτική Ελλάδα (Στερεά Ελλάδα-Θεσσαλία)
13) ΣΑΒΒΑΤΙΑΝΟ-Αττική-Βοιωτία-Εύβοια.
14) ΒΙΛΑΝΑ-Κρήτη.
15) ΜΠΑΤΙΚΙ-Καρδίτσα (Θεσσαλία).


Ερυθρές ποικιλίες.

1) ΑΓΙΩΡΓΙΤΙΚΟ-Πελλοπόνησο (Νεμέα).
2) ΚΟΤΣΙΦΑΛΙ-Κρήτη (Ηράκλειο-Λασίθι).
3) ΛΙΑΤΙΚΟ-Κρήτη (Σητεία).
4) ΛΗΜΙΟ-Παράλια Μακεδονίας-Θεσσαλία-Λήμνος.
5) ΜΑΝΤΗΛΑΡΙΑ-Νότιο Αιγαίο-Κρήτη.
6) ΜΑΥΡΟΔΑΦΝΗ-Πελλοπόνησος (Πάτρα).
7) ΝΕΓΚΟΣΚΑ-Νάουσα (Νεγκούς η Νάουσα στα Σλάβικα).
8) ΒΕΡΤΖΑΜΙ-Ιόνια νησιά -Αγρίνιο-Πρέβεζα.
9) ΞΙΝΟΜΑΥΡΟ-(Μακεδονία)-Ημαθεία-Αμύνταιο-Φλώρινα.
10) ΜΟΣΧΑΤΟ ΜΕΣΣΕΝΙΚΟΛΑ-Καρδίτσα-Θεσσαλίας.
11) ΜΑΥΡΟΥΔΙ ΘΡΑΚΗΣ-Θράκη.



Οι δημοφιλέστερες ξένες οινικές ποικιλίες που καλλιεργούνται και ευδοκιμούν στους Ελληνικούς αμπελώνες.

Λευκές ποικιλίες.

Chardonnay , Riesling , Sauvignon blanc , Semillon , Cheni blanc , Gewustraminer.

Ερυθρές ποικιλίες.

Cabernet sauvignon , Syrah , Shiraz , Merlot , Cabernet franc , Cinscout , Pinot noir ,
Grenache.





.

Το σερβίρισμα ενός παλαιομένου κρασιού.

Όταν θέλουμε να σερβίρουμε ένα παλαιωμένο κρασί κατ΄αρχάς το μεταγγίζουμε σε καράφα, που το γυαλί της θα πρέπει να είναι τέτοιο που να μη εμποδίζει την διαύγεια και την φωτεινότητα του χρώματος του κρασιού, όπως βέβαια και τα ποτήρια. Στο σερβίρισμα η πληρότητα του ποτηριού δεν πρέπει να είναι πάνω από το 1/3 για να έχει ο πότης την δυνατότητα της ανάδευσης για να οσφρησθή τα αναδυόμενα αρώματα. Όλα αυτά βέβαια μπροστά από μια φωτεινή πηγή για να απολαμβάνουμε την διαύγεια του χρώματος και να ελέγχουμε τα ιζήματα της φιάλης. Όταν παίρνουμε την φιάλη από το κελάρι εάν είναι πλαγιαστό τότε τα τρυγικά άλατα που δημιουργούνται κατά την παλαίωση κοινώς ιζήματα είναι καθισμένα κατά μήκος της φιάλης. Όπως είναι το παίρνουμε και το τοποθετούμαι στο καλάθι σερβιρίσματος για κάποια ώρα να δώσουμε τον χρόνο στα ιζήματα να κατέβουν και εμείς μετά μαλακά φέρνουμε την φιάλη στην όρθια θέση για το άνοιγμα. Κατόπιν σιγά-σιγά το μεταγγίζουμε στην καράφα αφήνοντας τα ιζήματα με λίγο κρασί στη φιάλη.
Όταν το μπουκάλι είναι φυλαγμένο με τον φελλό προς τα κάτω τότε θέλει αρκετό χρόνο να κατακάτσουν τα τρυγικά άλατα και να μπορέσει να χρησιμοποιηθεί.
Τοποθετούμε το κρασί στην κάβα πάντα με την ετικέτα από πάνω ούτως ώστε έτσι να τοποθετηθεί και στο καλάθι σερβιρίσματος. Μετά την μετάγγιση αφήνουμε το μπουκάλι στο καλάθι σερβιρίσματος πάντα με την ετικέτα από πάνω να μπορέσουν οι συνδαιτυμόνες να διαβάσουν και τα στοιχεία του κρασιού που αναγράφονται στην ετικέτα.
Τελευταία υπάρχει ένας τρόπος εμφιάλωσης με ιζυματούχα κρασιά, σε μια προσπάθεια των παραγωγών να δώσουν ποιοτικότερα κρασιά σε γεύσεις και αρώματα, οπότε η καλύτερη φύλαξη είναι η υπό γωνία με τον φελλό προ τα πάνω.
Μ' αυτόν τον τρόπο μπορούμε ανα πάσα στιγμή να απολαύσουμε ένα ιζυματούχο κρασί ήτε σε μετάγγιση η με το καλάθι σερβιρίσματος κατ΄ευθείαν στο ποτήρι, εάν δεν έχουμε καράφα.
Το ιδανικότερο βέβαια είναι η καράφα γιατί μεταγγίζοντάς το σε συνδυασμό με το οξυγόνο αναδύει όλα του τα αρώματα και βλέπουμε σε μεγαλύτερο πλάνο την ένταση του χρώματος και την διαύγεια.
Με το άνοιγμα του μπουκαλιού ο φελλός που βρέχεται έχει αποκτήσει όλα τα αρώματα του κρασιού και επειδή μπορούμε να τον φέρουμε εύκολα στη μύτη μας τον μυρίζουμε και απολαμβάνουμε πριν το ποτήρι τα αρώματα του.

Ο χαιρετισμός μου στην πρώτη συνεδρία του συλλόγου στις 26/2/2010 στο Παυσίλυπο club της Μυτιλήνης

Κατ' αρχάς θέλω να χαιρετίσω αυτή την πρώτη συνεδρία και να ευχαριστήσω όλους που πίστεψαν σ΄ αυτή την ιδέα της δημιουργίας του συλλόγου Γευστικής και Εικαστικής Παρέμβασης Οίνου ¨Περί Οίνου ο Λόγος¨.
Είμαστε τριάντα (3Ο) ιδρυτικά μέλη και οι απόστολοι της διάδοσής του.
Δεν θέλουμε όμως ένα σύλλογο πολυπληθή αλλά μέλη που να μπορούν να υποστηρίξουν την άποψή τους με λόγια.
Οι συνελεύσεις πρέπει να είναι πάντα εύθυμες όπως η μόνιμη εφηβεία του αρχαίου θεού Διόνυσου με αντιπαραθέσεις συμφωνίες και χαρές. Δεν πρέπει να κυριεύσουν οι εμπάθειες η κακομοιριά και οι κακές εντάσεις το σύλλογο αλλά μόνο οι Διονύσιες εορτές.
Γι' αυτό η συνέλευση αυτή πρέπει να γίνει πάρτυ χαράς.