Είμαστε σε διακοπές στην Μυτιλήνη και περνάμε καλά!!!!
Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και εδώ στη Μυτιλήνη, προσεγγίσαμε τον τουρίστα προσαρμοζόμενοι στα δικά του γούστα και στη δική του κουλτούρα.
Δεν έρχεται όμως ο ξένος τουρίστας στον τόπο σου για να βρει την πατρίδα του, ούτε ο Έλληνας στη Μυτιλήνη για να βρει την Καρδίτσα ή γενικότερα τον τόπο καταγωγής του. Αντί να ανακαλύψει ο ξένος τη δική μας κουλτούρα, βρίσκει μια «μπασταρδεμένη» εκδοχή της δικής του.
Ποιο είναι το νόημα; Να βρει τη δική του κουζίνα ή να δοκιμάσει τη δική μας; Να βρει το κρασί του ή να δοκιμάσει το δικό μας; Να βρει τη δική του κουλτούρα ή να ζήσει τη δική μας;
Νομίζω ότι κάπου έχουμε μπερδέψει τα πράγματα. Μήπως πρέπει να ξαναδούμε το θέμα από την αρχή; Μήπως οι συγγραφείς των βιβλίων περί Hospitality πρέπει, εκτός από το εξώφυλλο, να διαβάσουν και τα γραφόμενά τους;
Άντε, στην υγειά μας!
Το φθινόπωρο θα είμαστε στο Παλέρμο. Και στην Καρδίτσα υπάρχει ένα αγροτικό γήπεδο που ονομάζεται «Παλέρμο» (δε θα μπω στην ιστορία του) — λέτε να βρω και την Καρδίτσα εκεί;
Ίδωμεν!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου